Την Παρασκευή 23/3 η ΣΤ τάξη παρουσίασε με επιτυχία την επετειακή γιορτή της 25ης Μαρτίου, προκαλώντας συγκίνηση σε όλους τους παρευρισκόμενους.
Πώς όμως μια επετειακή σχολική γιορτή μπορεί να γίνει ένα ζωντανό μάθημα Ιστορίας με βιωματικό χαρακτήρα;
Πολλές φορές το σχολικό θέατρο μπορεί να γίνει ένα άριστο εκπαιδευτικό εργαλείο στα χέρια των εκπαιδευτικών ( ειδικά όταν το βιβλίο Ιστορίας είναι ιδιαίτερα περίπλοκο και δυσνόητο) και να γίνει μια συναρπαστική –δύσκολη βέβαια- εκπαιδευτική δραστηριότητα που μπορεί να υπηρετήσει υψηλούς σκοπούς.
Η χρησιμοποίηση της δραματικής τέχνης είναι μια αποτελεσματική στρατηγική που καλλιεργεί τη σκέψη, την έκφραση ,τη γλώσσα, τη δημιουργικότητα, την αλληλεπίδραση, την ομαδικότητα, την ταύτιση. Το θέατρο βοηθά τους μαθητές να κατανοήσουν τον εαυτό τους και τον κόσμο κι αποτελεί μια κορυφαία μορφή έκφρασης κι απελευθέρωσης.
Με τη διδασκαλία του μαθήματος της Ιστορίας σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης επιδιώκεται η συνεχής ανανέωση του ενδιαφέροντος των μαθητών/τριών για το ιστορικό παρελθόν και για τη διάσωση της ιστορικής μνήμης, την καλλιέργεια ιστορικής σκέψης και τη διαμόρφωση ιστορικής συνείδησης, έχοντας μάλιστα ως στόχο τη διάπλαση ενεργών δημοκρατικών πολιτών.
Για να γίνουν όμως ενεργοί δημοκρατικοί πολίτες, αδιαπραγμάτευτος στόχος είναι η λειτουργική εμπλοκή των μαθητών/τριών στη διαδικασία της διδασκαλίας του μαθήματος.
Όπως γνωρίζουμε από τις θεωρίες της μάθησης , η μάθηση που έχει βιωματικό χαρακτήρα και λειτουργική εμπλοκή των παιδιών είναι μάθηση σε βάθος, αποτελεσματικότερη και με διάρκεια. Είναι διαφορετικό να ακούς και να δέχεσαι παθητικά κι άλλο να συμμετέχεις με όλες τις αισθήσεις σου και όλο σου το είναι και να οικοδομείς αυτό που ζητάς…
Τα παιδιά σίγουρα πρέπει να εμπλακούν ενεργά και δυναμικά, να καταλάβουν το πλαίσιο όλο μέσα στο οποίο βρίσκονται για να κατανοήσουν τη σοβαρότητα των γεγονότων ,να τα υποστηρίξουν κι έτσι να τα παρουσιάσουν με τον δέοντα σεβασμό και με τη σοβαρότητα που αρμόζει.
Τα παιδιά παίζουν τον ρόλο τους αληθινά και πειστικά γιατί βιώνουν τα γεγονότα σαν να συμβαίνουν εδώ και τώρα – με τις τεχνικές του δράματος- μπλέκονται συναισθηματικά στην κρίσιμη κατάσταση κι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Έτσι λοιπόν αξιοποιήσαμε με έναν πολυεπίπεδο τρόπο τη διδακτέα ύλη της Ιστορίας και με πολλαπλά οφέλη!!
Αρχικά λοιπόν τα παιδιά της έκτης τάξης διδάχθηκαν το κεφάλαιο της Ελληνικής επανάστασης κι έπειτα θέλησαν να το παρουσιάσουν με τον δικό τους τρόπο. Έναν τρόπο όπου ήξεραν κυριολεκτικά τι έλεγαν και τι έκαναν, δεν παπαγάλιζαν απλά ένα κείμενο ή ένα ποίημα.
Στη συνέχεια εστιάσαμε σε κάποια δυνατά, κομβικά σημεία της ελληνικής επανάστασης του 1821, για τα οποία νιώθουμε δέος, και τα οποία σηματοδότησαν και καθόρισαν την πορεία του ελληνισμού στέλνοντας ηχηρά μηνύματα σ΄όλο τον κόσμο.
Βέβαια είναι πολλές οι μεγάλες στιγμές στην πορεία της ελληνικής επανάστασης, αλλά δεν ήταν εφικτό να παρουσιαστούν όλα.
Έτσι λοιπόν εμείς κάναμε αναφορά στον ξεσηκωμό, στην αφύπνιση των Ελλήνων, στο Ρήγα Φεραίο, στη Φιλική Εταιρεία, -μικρά 3λεπτα ή πιο μεγάλα σε διάρκεια- στο Σούλι, στο Μεσολόγγι, στην Αλαμάνα και στον Αθ. Διάκο, στους Κλέφτες και τους Αρματολούς , στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, στον Μακρυγιάννη, στη Νάουσα και στα Ψαρά στο ρόλο των ξένων δυνάμεων και τότε και τώρα και πάντα….
Η θεατρική μας παράσταση ήταν μια θαυμάσια άσκηση συλλογικότητας και ομαδικότητας, επικοινωνίας , φαντασίας, ελευθερίας αλλά και πειθαρχίας μαζί.
Παιδιά τα καταφέρατε θαυμάσια! ΟΛΟΙ!!!
Κάνατε περήφανους όλους εμάς! Πολλά συγχαρητήρια!!
